Autohuur in Marokko

Je kunt een auto huren als je tussen de 23 en 60 jaar oud bent, een geldig rijbewijs hebt en een creditcard van internationale standaard.

In Marokko vind je sommige van de beste wegen in Afrika – er zijn vrijwel geen gaten in het wegdek. De regels zijn in wezen hetzelfde als in Europa: veiligheidsgordels moeten worden gedragen en bellen met een mobiele telefoon tijdens het rijden is niet toegestaan. Verkeersborden zijn hetzelfde, maar staan alleen in het Frans en Arabisch, wat doorgaans geen probleem is omdat ze intuïtief zijn.

Het verkeer in Marokko is tamelijk bijzonder vanwege het voortdurende overtreden van allerlei regels door lokale chauffeurs, spontane voetgangers en door paarden getrokken voertuigen.

Boetes voor overtredingen in Marokko zijn vaak vastgesteld op 400 Marokkaanse dirham (momenteel is $1 ongeveer 9,6 dirham). De politie houdt zich regelmatig schuil en duikt soms plotseling op, dus wees voorzichtig. Verkeerspolitie is echter vaak flexibel en kan je met een lager bedrag laten gaan.

Hoewel lokale chauffeurs vaak de verkeersregels negeren, moet je dit zelf niet proberen: ten eerste zijn de politieautoriteiten hier geneigd boetes op te leggen aan buitenlanders, en ten tweede kunnen alleen zeer ervaren bestuurders omgaan met zo’n rijgedrag.

Vrijwel overal in het koninkrijk moet worden betaald voor parkeren. Zelfs als je de auto langs de weg neerzet, zal er meestal een lokale bewoner zijn die geld vraagt voor parkeren (gebruikelijk 10–20 dirham). Als je niet wilt dat de auto beschadigd terugkomt, is het beter dit bedrag te betalen.

Bij bijna alle parkeergarages is een medewerker aanwezig die je helpt met inparkeren – het is gebruikelijk hen te bedanken met een fooi van 1 dirham.

Je betaalt meestal voor het gebruik van de snelweg wanneer je een provinciale grens oversteekt. Aan het begin van de weg is er een controlepunt waar de bestuurder een kaartje krijgt om te betalen. Er zijn ook toltrajecten op de autoroutes die de grote steden verbinden – Casablanca, Marrakesh, Fès, enz. – maar parallel aan de tolweg loopt altijd een gratis weg die bijna net zo goed is. De bestuurder heeft altijd de keuze: betalen en tot 120 kilometer per uur rijden, of de gratis weg nemen en tot 100 km/u rijden.